Iguanodon
Iguanodon- jest to jeden z najbardziej znanych dinozaurów. Jego zęby znalezione w 1822 roku w miasteczku Cukfield w angielskim hrabstwie trafiły w ręce miejscowego zbieracza skamieniałości. Poduczas wizyty w Londynie doktor Mantell zobaczył zęby dzisiejszego legwana, jaszczurki z Ameryki Południowej. Były one podobne do kształtu, ale o wiele mniejsze od skamieniałego okazu. W 1825 roku Mantell nazwał pradawne stworzenie Iguanodon i był to drugi dinozaur jakiemu nadano nazwę naukową. Zamieszkiwał ziemię 130 milionów lat temu, na terenie Ameryki Północnej. Był średniej długości około 10 metrów. Odżywiał się roślinami . Dinozaur mógł poruszać się zarówno tylko na tylnych nogach, jak i czworonożnie osiągając prędkość do 20 kilometrów na godzinę. Trzymał ogon poziomo za sobą, także grzbiet był ustawiony poziomo. Uważa się, że dinozaury te żyły w lasach, gdzie rosły wielkie drzewiaste paprocie, rośliny iglaste i kwitnące magnolie. Było to duże zwierzę z długim sztywnym ogonem. W szczękach na wysokości policzków tkwiły gęsto osadzone 5 centymetrowe zęby żujące. Trójpalcowe stopy były zakończone kopytami jak u nosorożca.
Tags: duży dinozaur, Iguanodon, zna, znany dinozaur
Lesotozaur
Lesotozaur mógł być ornitopodem ale jego przynależność do tej grupy dinozaurów nie jest pewna. Zaliczano go do niewielkiej rodziny farbozaurów. Żył 200 milionów lat temu, odżywiał się roślinami. Bardzo często przebywał na półpustyniach. Był bardzo małym dinozaurem o długości 1 metra i występował na terenie dzisiejszej Afryki Południiowej. Lesotozaur miał długie nogi, co wskazuje że był szybkobiegaczem. Przednie kończyny były krótkie, zakończone pięcioma palcami. Nadawały się więc do chwytania i przytrzymywania różnych przedmiotów. Długi, spiczasty ogon był usztywniony skostniałymi ścięgnami. Na giętkiej szyi osadzona była niewielka trójkątna głowa z dużymi oczami. Przednie zęby, były bardzo ostre i spiczaste, a po bokach szczęk znajdowały się liczne zęby policzkowe służące do żucia. Dinozaur ten był roślinożercą. Zamieszkiwał gorące siedliska, gdzie w niektórych porach roku trudno było o pokarm. Żywił się niskimi roślinami, a być możze także wygrzebanymi z ziemi korzeniami. Uważa się , że lesotozaur, który osiągnał rozmiary psa, żył w grupkach poruszających się po gorących, suchych równinach. Na ogół poruszał się na tylnych nogach, ale podczas żerowania mógł podpierać się przednimi. W razie zagrożenia mógł gwałtowanie zrywem uciekać w bezpieczne miejsce. Szkielet dinozaura pokazuje że poniżej szyi dinozaur ten był zbudowany podobnie jak małe teropody- z długimi, smukłymi nogami i krótkimi kończynami przednimi z chwytnymi rękami. Czaszka jednak mówi co innego, gdyż kostny dziób i żeby policzkowe są wyraźnie przystosowane do zjadania roślin, a nie gryzienia mięsa.
Tags: długi ogon, długie nogi, farbozaury, giętka szyja, Lesotozaur, mały dinozaur, ornitopod, roślinożerca, smukłe nogi
Stegoceras
Stegoceras- podobnie jak inne dinozaury grubogłowe, stegoceras często rekonstruowany jest podczas walk godowych, gdy zwierzęta bodą się głowami. Może to jednak być nieścisłe wyobrażenie. Zwierzęta zderzające się głowami narażone są na groźne urazy. Być może więc stegocerasy uderzały w boki przeciwników. Trykanie głowami mogło zaś zdarzać się tylko wyjątkowo, na przykład podczas rozstrzygania sporów o samice czy terytoria. Żyły 70 milionów lat temu na terenie Ameryki Północnej. Ich długość to około 9 metrów. Odżywiały się głównie roślinami i przebywały w rzadkich lasach. Głowa dorosłego osobnika miała około 20 cm długości, przy czym czoło było bardzo masywne i wypukłe. W najgrubszym miejscu kości kryjące mózg miały 6 cm grubości. Z tyłu czaszki znajdował się grzebień kostny w kształcie półki pokrytej guzkami. Stegoceras był średniej wielkości dinozaurem grubogłowym, poruszającym się na długich kończynach tylnych. U młodych zwierząt czaszka była stosunkowo płaska, a dopiero u dojrzałych osobników charakterystycznie się wysklepiła. Duże oczy wskazują na dobry wzrok. Krótkie ręce miały po pięć palców, a stopy długich nóg po cztery w tym jeden niesięgający ziemi. Długi ogon był dość sztywny i nie mógł się zbytnio zginać. Stegoceras zapewne żył w stadach wędrujących przez lasy i wzdłuż brzegów rzek i jezior. Od czasu do czasu zwierzęta przepychały się głowami. Być może młode bodły się dla zabawy naśladując prawdziwie pojedynki dorosłych. Dinozaur ten był prawdopodobnie roślinożerny. Miał dużo ostrych zębów, niektóre miały piłkowane krawędzie tnące, pozwalające szatkować nawet twarde, zdrewniałe części roślin. Mógł też od czasu do czasu wzbogacać jadłospis schwytanym owadem, jaszczurką czy małym ssakiem. Ręce stegocerasa nadawały się do chwytania roślin, na przykład by przyciągnąć je do pyska u ułatwiać sobie żerowanie. Zwierzę mogło też pazurami wygrzebywać korzenie i inne podziemnie przysmaki.
Tags: czaszka, dinozaury grubogłowe, dobry wzrok, długi ogon, groźne urazy, grubogłowe, grzebień kostny, mózg, Stegoceras, walki, walki godowe
Triceraptos
Nazwa tego dinozaura oznacza ?trójrogie oblicze? jest najbardziej znanym dinozaurem rogatym. Przebywał na naszej ziemi 70 milionów lat temu na terenie ameryki Północnej. Był jednym z mniejszych miał około 9 metrów długości. Występuje przeważnie w rzadkich lasach. Odżywia się głównie roślinami. Tricerpatos- miał duża kryzę kostną, z falistymi brzegiem zbudowaną z litej kości, w odróżnieniu od wielu krewniaków, których kołnierz był ażurowy. Miał też trzy rogi. Dwa wyrastające na oczami osiągały nawet metr długości, róg na nosie był krótszym. Dinozaur ten miał krępy tułów, krótki ogon i mocne nogi zakończone kopytami. Ważył do 10 ton. Najbardziej charakterystyczną cechą była kostna kryza na kołnierzu oraz trzy ostre rogi wyrastające na czaszce. Szczęki kończyły się dużym zakrzywionym dziobem, w którym nie było zębów. Liczne w mocnych szczękach bardziej z tyłu służąc do rozdrabniania pokarmu. Tricerpatos był zwierzęciem stadnym, żyjącym zapewne w dużych grupach, liczących setki, a nawet tysiące osobników. Najsłabsze zwierzęta ? młode, chore i stare zapewne trzymały się w środku stada a silniejsze trzymały straż po bokach. Triceraptos był roślinożercą. Żywił się niską roślinnością, którą ścinał dziobem i rozdrabniał zębami przed połknięciem. Zużyte zęby były zastępowane przez stale wyrastające nowe. Dinozaurów tego typu w przeszłości było bardzo mało.
Tags: dinozaur rogaty, dziób, krępy dinozaur, krępy tułów, krótki ogon, kryza kostna, mocne nogi, rogi, Triceraptos, trzy rogi
Ankylozaur
Ankylozaur- był jednym z największych dinozaurów pancernych. Pojawił się pod koniec ery mezozoicznej. Odkryto niewiele jego okazów, ale mimo że znaleziska są tak rzadkie, stał się jednym z popularniejszych dinozaurów, choć wciąż jest słabo poznany. Zamieszkiwał ziemię ponad 70 milionów lat temu, na terenie obecnie dzisiejsze Ameryki Północnej. Jego długość to 10 metrów. Odżywiał się tylko roślinami i jak większość dinozaurów przesadnie wolał rzadkie lasy. Ankylozaur miał szeroki, beczkowaty tułów, wsparty na czterech krótkich nogach. Był krępym zwierzęciem, mającym zaledwie metr wzrostu i dwa razy szerszy. Cały grzbiet pokrywały grube owalne tarcze kostne tkwiące w skórze. Tworzyły one pasy w poprzek grzbietu. Także głowa, w tym powieki, były opancerzone. Wzdłuż grzbietu rosły rzędy kolców, a z tyłu głowy sterczały rogi. Ogon zbudowaną ze zrośniętych elementów pancerza kostnego. Ankylozaur spędzał większość czasu żerując. Zaatakowany, bronił się buławą ogonową. Mógł też zwiększać ukrwienie skóry, rumieniąc się: wysyłając w ten sposób napastnikowi sygnał ostrzegawczy. Z powodu krótkich nóg utrzymywał głowę nisko nad ziemią i mógł się żywić roślinami nie wyższymi niż 2 metry. Skubał rośliny szerokim dziobem. Silny język przesuwał pożywienie w pysku przed połknięciem. Kostna buława na końcu ogona tego dinozaura zbudowana byłą z dwóch lub więcej skostnień pancerza, zlanych w jedną bryłę. Końcowa część ogona była sztywna wzmocniona skostniałymi ścięgnami, dodatkowo zwiększającymi jego wytrzymałość
Tags: Ankylozaur, buława ogonowa, dinozaur pancerny, dinozaury, era mezozoiczna, kolce, krępy dinozaur, krótkie nogi, ogon, pancerz kostny, rogi, roślinożerca, żarowanie
Stegozaur
Stegozaur- jest najbardziej znanym kolczastym dinozaurem z pytami kostnymi. Był też największym przedstawicielem rodziny stegozaurów. Żył na naszej planecie 150 milionów lat temu, i był jednym z mniejszych około 9 metrów długości. Bardo lubił przebywać nadrzecznych nizinach oraz rzadkich lasach. Odżywiał się głównie roślinami. W 1877 roku naukowcy zwrócili uwagę na nowy gatunek dinozaura. Otrzymał on nazwę stegozaura, gdyż sądzono że płyty odkryte obok skamieniałych kości osłaniały jego grzbiet podobnie jak pancerz żółwia. Dopiero później badacze zorientowali się że płyty sterczały pionowo z grzbietu a stegozaur wbrew nazwie nie miał grzbietu okrytego ?dachem?. Stegozaur był długim zwierzęciem z małą głową, tylnymi nogami dwa razy dłuższymi od poprzednich oraz długimi kolcami na ogonie, za życia okrytymi rogowymi pochwami. Stegozaur był powolnym roślinożercą, żyjącym być może w małych grupkach rodzinnych. Wydaje się, że jego naturalnym siedliskiem były lasy, a także nadrzeczne niziny. W razie ataku stegozaur bronił się ogonem. Stawał nieruchomo wsparty na mocnych nogach i wymachiwał ogonem w powietrzu. Jeśli napastnik ryzykował zbyt bliskie podejście, groziło mu przebicie ciała ostrymikolcami powodując głębokie rany. Stegozaur miał wzdłuż grzbietu, od karku po ogon, siedemnaście płyt różnej wielkości. Nie wiadomo, jak dokładnie były ustawione. Mogły tworzyć jeden szereg ustawione jedna za drugą, mogły też być ustawione w dwóch rzędach- parami lub na przemian.
Stegozaur nie był groźnym dinozaurem, do czasu aż go ktoś nie zdenerwował. Wtedy swoimi ciosami ogonem potrafił nawet zabić. Raczej przez cały swój okres był samotnikiem.
Tags: dinozaur, kolczasty dinozaur, mała głowa, małegrupki, powolny, powolny dinozaur, roślinożerca, siedlisko, Stegozaur, stegozaury
Tytanbozur
W roku 1871 w pobliżu Dżabalpuru w Indiach odkryto część potężnej kości udowej, długości 1,17 metra. Trafnie zinterpretowano ją jako skamieniałość dinozaura, ale nie dało się jej dopasować do żadnego ze znanych wówczas gatunków. Kiedy w tym samym regionie Indii znaleziono wielkie kręgi ogonowe uczeni zorientowali się że mają do czynienia z zupełnie nowym dinozaurem. Tyranozaur wyglądał podobnie jak diplodok. Miał długą szyję i długi ogon, zwężający się ku kocowi w długi bicz, podobnie jak inny tyranozaury, miał skórę na grzebiecie, usianą małymi taczkami kostnymi osteodermami. Tyranozaury mogły być zwierzętami wciąż wędrującymi w poszukiwaniu pożywienia w stadach złożonych z młodszych i starszych zwierząt. Jako roślinożerca tyranozaur zapewne żywił się typową roślinnością schyłku okresu kredowego. Coraz więcej było roślin kwiatowych, takich jak magnolie, które wypierały starszą florę, złożoną z paproci i skrzypów. Nie było jeszcze wówczas traw. Obok wciąż pospolitych drzew i sagowców rosły już klony, orzechy i buki. Jak inni wielcy roślinożercy tyranozaur zapewne miał w żołądku mięśniowym kamienie żołądkowe, czyli gastrolity służące mu do rozcierania roślin na papkę, łatwiej przyswajalną w jego układzie trawiennym. Tyranozaur nigdy nie mógł być pewien czy w pobliżu nie czai się drapieżca. Najlepszą obroną były jego wielkie rozmiary- smagnięcie ogonem czy silny kopniak mogły by powalić najsilniejszego napastnika, dlatego zapewne mięsożercy atakowali osobniki najsłabsze- młode, stare i chore. Dinozaur ten był średniej długości około 20 metrów. Żył na ziemi 70 milionów lat temu, na terenie Azji (Indie) i jak większość dinozaurów wolał przebywać w rzadkich lasach. Odżywiał się roślinami.
Tags: dinozaur, dinozaury, Diplodok, duże rozmiary, duży dino, duży dinozaur, długa szyja, długi ogon, roślinożerca, Tytanbozur
Diplodok
Diplodok był jednym z największych dinozaurów z rodziny diplodoków. Jest też jednym z najlepiej poznanych. Z biegiem lat zmieniły się wyobrażenia na jego temat. Niegdyś sądzono że idąc, ciągnął po ziemi. Obecnie uważa się, że trzymał go uniesiony w górę. Kiedyś wyobrażano sobie, że sięgał wysoko w korony drzew. Dziś wydaje się , że z trudem unosił głowę powyżej grzbietu. Szyja diplodoka miała 8 metrów długości. Ogon był jeszcze dłuższy i mierzył aż 14 metrów, czyli stanowił połowę długości zwierzęcia. Jak na takiego olbrzyma diplodok miał maleńką głowę zaledwie półmetrowej długości. Pysk wyposażony był w liczne kołkowate zęby rosnące tylko z przodu szczęk. Nie było zębów po bokach, ani z tyłu pyska. Kończyny tylne były dłuższe od przednich, wszystkie miały po pięć palców. Diplodok ważył około 10 ton. Tyle co dwa dorodne słonie. Jak na zwierzę tak gigantycznych rozmiarów jak diplodok był stosunkowo lekki, kręgosłup zbudowany był z ażurowych kości, w kręgach znajdowały się puste jamy. Diplodok chodził z szyją i ogonem trzymanym nniej więcej równolegle do podłoża. Naukowcy przypuszczają, że diplodoki żyły w stadach, wędrując z jednego pastwiska na drugie. Najnowsze badania sugerują że nie mogły one podnosić głowy dużo wyżej niż na wysokość barków. Jeśli jednak mogły to i tak, stojąc na czterech nogach nie sięgały po liście korony drzew, gdzie żerowało wielu innych zauropodów. Jeśli diplodok mógł sięgać głową wysoko, musiał się paść niską roślinnością, taką jak paprocie i skrzypy, a nie liśćmi z wierzchołkami drzew. Żyły na ziemi 150 milionów lat temu na terenie obecnej Ameryki Północnej. Odżywiały się głównie roślinami i przebywały w rzadkich lasach. Ich długość wynosiła 27 metrów, i dominowali w gronie dinozaurów. Sami chodzili na polowania, nikogo się nie bojąc, ponieważ byli najwięksi i najsilniejsi.
Tags: Diplodok, duży dinozaur, kołowae zęby, maleńka głowa, mała głowa, ogon, paprocie, pięć palców, pysk, stada, stadne dinozaury, waga
Brachiozaur
Brachiozaur- należał do ?żyraf? świata dinozaurów. Miał niesłychanie długą szyję i mógł nią sięgać wysoko w korony drzew oraz daleko w poziomie. Zerwane liście były połykane bez przeżuwania. Trafiały do żołądka mięśniowego, w którym kamienie żołądkowe, zwane gastrlitami, rozcierały je na miazgę. Brachiozaur musiał zjadać dziennie około 200 kilogramów roślin. Brachiozaur miał nozdrza na szczycie głowy. Duże otwory nosowe mogą wskazywać na dobry węch. Gdyby miał lepszy węch niż wzrok mógłby wyczuwać zapach pożywienia lub innych zwierząt jeszcze zanimby je zobaczył. Zadziwiającą cechą brachiozaura jest jego długa, zgrabna szyja. Za to głowa jest maleńka w stosunku do reszty olbrzymiego ciała. Także mózg był malutki. Brachiozaur chodził na słupowatych nogach. Ponieważ przednie były dłuższe od tylnych, grzbiet opadał ku tyłowi, w stronę niezbyt długiego ogona. Uważa się, że brachiozaury były zwierzętami stadnymi, żyjącymi w grupach. Zapewne większość czasu spędzały poszukując jedzenie lub jedząc. Kiedy brachiozaur natrafił na źródło pożywienia , robił użytek ze swojej długiej szyi. Mógł także sięgać aż po wierzchołki dużych drzew, żerując na wysokości 12-16 metrów nad ziemia. Za pomocą 52 dłutowatych zębów zdzierał liście, oskubując z nich gałęzie. Brachiozaur żywił się zapewne najpospolitszymi roślinami okresu jurajskiego- liśćmi miłorzębów, igłami drzew szpilkowych także niskimi skrzypami. Żył na naszej planecie 150 milionów lat temu, na ternach dzisiejszej Afryki , Europy, Ameryki północnej. Był jednym z największych dinozaurów żyjącym w tym okresie. Był około 25 metrowej długości. Odżywiał się przeważnie roślinami i przebywał tak jak większość dinozaurów w rzadkich lasach.
Tags: bardzo długa szyja, Brachiozaur, dobry węch, długa szyja, maleńka głowa, mała głowa, olbrzymie ciało, połykanie, żołądek, zwierzęta stadne, żyrafa
Masopondyl
Przykładem długoszyjego i długoogoniastego roślinożercy żyjącego u progu okresu jurajskiego jest prozaurodpod Massodpondylus. Prozauropody pojawiły się przed nastaniem naprawdę olbrzymich roślinożerców, zauropodów z późniejszej jury i były zwiastunami tego , co miało nastąpić. Massospondylus był długi i niski, mierząc niewiele ponad metr wysokości w zadzie. Podobnie jak inne prozaurpody miał pękaty tułów i długą szyje oraz ogon oraz małą głowę. W szczękach tkwiły zaokrąglone kołkowate zęby, przystosowane do odzierania gałęzi z liści. Masospondyl miał duże ręce z potężnymi pazurami na kciukach. Uważa się , że te dinozaury jak wiele innych , mogły odrywać przednie łapy od ziemi i przemierzać spore odległośći na tylnych nogach, a także sięgać do wyżej rosnących owoców na drzewach. Dinozaur ten mógł spędzać znaczną część życia, pasąc się, podobnie jak dzisiejsze bydło i przemierzając znaczne odległości w poszukiwaniu pożywienia. Sądząc po licznych znalezionych szkieletach dinozaur ten był w swoim czasie bardzo pospolitym dinozaurem na obszarze dzisiejszej południowej Afryki i mógł tworzyć duże stada. Masospodnyl objadał się jurajską roślinnością- igłami roślin szpilkowych , pierzastymi liśćmi sagowców i paproci drzewiastych, a także nisko rosnących skrzypów. Przebywał na ziemi 200 milionów lat temu w Afryce i Ameryce Północnej. Był średniej długości, miał około 5 metrów długości. Głównie odżywiał się roślinami. Bardzo lubił przebywać w rzadkich lasach jak większość dinozaurów, gdzie toczyły się przeważnie walki, o jedzenie, zdobycz, i właśnie w tych warunkach dochodziło to największych polowań w grupach. Dinozaur ten miał ręce z pięcioma palcami, przy czym kciuk był zakończony dużym, zakrzywionym szponem. Być może służy do wygrzebywania roślin lun naginania gałęzi do pyska.
Tags: dinozaur, dinozaury, długa szyja, jura, kołowate zęby, Masopondyl, mała głowa, odzieranie gałęzi, pękaty tułów, poszukiwanie pożywienia, pożywienie, prozauropod, roślinożerca, średinej wielkości, średniej wielkości, szczęki, wypas